Geurhinder

Geurhinder is een van de factoren die schade als bedoeld in artikel 6.1 Wro kan veroorzaken. Het gegeven dat wordt voldaan aan het gestelde in milieuvergunningen wil nog niet zeggen, dat geen sprake is van geurhinder. Een milieuvergunning kan niet in de weg staan aan de maximale invulling van een bestemming omdat een milieuvergunning gewijzigd kan worden. De milieuvergunning maakt geen onderdeel uit van de planologische maatregel.

De geurbelasting is uitgedrukt als geurconcentratie: als aantallen Europese odour units in een volume-eenheid lucht (ouE/m3 ). Geurconcentraties worden in laboratoria gemeten volgens de NEN-EN 13725:2003 ‘Lucht – bepaling van de geurconcentratie door dynamische olfactometrie’. Voor de geurbelasting is uitgegaan van het gebruikelijke 98-percentiel van de geurconcentratie. Dat betekent dat de – met een verspreidingsmodel – berekende geurconcentratie gedurende 98 procent van de tijdseenheid niet wordt overschreden (ouE/m3 ; P98).

Er is sprake van geurhinder als mensen zijn blootgesteld aan geur en dat als hinderlijk ervaren. De mate waarin mensen geur als hinderlijk ervaren is afhankelijk van de mate van blootstelling, maar ook van bijvoorbeeld de onaangenaamheid van de geur en de binding die de mensen hebben met het bedrijf dat de geur veroorzaakt. De geurhinder is uitgedrukt als percentage. Een geurhinderpercentage van bijvoorbeeld 25% betekent dat 25% van de inwoners in een telefonische enquête heeft aangegeven ‘soms of vaak last van geur van stallen van veehouderijen’ te ondervinden. Er wordt aangenomen dat de hindercijfers niet alleen de situatie tijdens het afnemen van de enquête beschrijven maar ook een voorspellende waarde hebben voor de te verwachten geurhinder in de toekomst en op andere locaties in Nederland.

De verkregen geurhinderpercentages moeten met voorzichtigheid worden geïnterpreteerd, zij geven een indicatie. Zij zijn gebaseerd op een omvangrijke representatieve steekproef en de hindermeting is uitgevoerd volgens de daarvoor in Nederland geldende voorschriften. Het betreft echter gemiddelde relaties. Het is mogelijk dat in bepaalde gebieden de werkelijke geurhinderpercentages afwijken van deze gemiddelde relaties. Dat wordt mede bepaald door aspecten als het hedonisch karakter van de geur (‘geurbeleving’) en de kenmerken en eigenschappen van de mensen in het gebied (zoals karakter en lichamelijke gezondheid).

Voor nadere toelichting omtrent de werking van de geurregelgeving verwijzen wij ik naar:  http://www.infomil.nl/onderwerpen/landbouw/geur/wgv-rgv/handreiking-wet/artikel/

 

Jurisprudentie