Hoogte drempel

Uit de jurisprudentie van de Afdeling onder meer 2 maart 2016, ECLI:NL:RVS:2016:530 volgt dat het bestuursorgaan de hoogte van de drempel vaststelt en dat aan het bestuursorgaan in dat kader beoordelingsvrijheid toekomt. De ratio daarvan is gelegen dat het vaststellen van de hoogte van de drempel een meer politieke kwestie is. De rechter toetst de motivering en kan de omvang van het normaal maatschappelijk risico vaststellen door in een concreet geval zelf te bepalen welke drempel of korting redelijk is. Met andere woorden de rechter dient het vaststellen van de hoogte van de drempel marginaal te beoordelen. Kijkend naar de jurisprudentie van de Afdeling, zie bijvoorbeeld AbRS 1 juli 2015, ECLI:NL:RVS:2015:2071, vraag ik mij wel af hoe marginaal marginaal is. Uit de AbRS 2 maart 2016 en bijvoorbeeld AbRS 9 april 2014, ECLI:NL:RVS:2014:1198 volgt ook dat de Afdeling in beginsel een hogere drempel dan 5% niet lijkt te accepteren. Uit AbRS 1 augustus 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BX3259 volgt dat de vraag of de schade tot het normale maatschappelijke risico behoort niet ambtshalve mag worden getoetst door de rechter, omdat artikel 6.2, eerste lid Wro geen voorschrift van openbare orde is.

De drempel vanwege het normale maatschappelijke risico wordt in beginsel per schadeveroorzakend besluit toegepast. Op deze regel wordt een uitzondering gemaakt als de elkaar opvolgende planologische maatregelen zo nauw met elkaar verweven zijn, dat de voor- en nadelen die uit de maatregelen voortvloeien moeten worden geacht voort te vloeien uit één en dezelfde maatregel. In zo’n geval kunnen de bedragen die per afzonderlijke oorzaak als schade zijn getaxeerd wel bij elkaar worden opgeteld en kan daarop één keer de drempel van het normale maatschappelijke risico worden toegepast.

Voor toepassing van de drempel in relatie tot directe planschade verwijs ik naar AbRS 11 januari 2017,ECLI:NL:RVS:2017:18, Omvang normaal maatschappelijk risico Pijnacker-Nootdorp

Jurisprudentie