Taxatie

Hoofdregel: Volgens vaste jurisprudentie komt een waardebepaling pas aan de orde als is vastgesteld dat de nieuwe planologische maatregel tot een verslechtering heeft geleid ten opzichte van het daarvoor geldende planologische regime. Uitzondering op de hoofdregel: Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen (uitspraak van 17 maart 2010, ECLI:NL:RVS:2010:BL7775) is een begroting van de waardevermindering respectievelijk waardevermeerdering niet nodig, indien de conclusie dat per saldo geen planologisch nadeel wordt geleden ook zonder die begroting voldoende inzichtelijk en overtuigend is. In deze zaak is dat niet het geval. Het is inmiddels vaste jurisprudentie dat indien er geen sprake is van planologisch nadeel een taxatie achterwege kan worden gelaten. Dit is anders indien zowel planologische voor- en nadelen optreden en de conclusie dat per saldo geen planologisch nadeel wordt geleden zonder begroting van deze voor- en nadelen onvoldoende inzichtelijk en overtuigend is. Zie AbRS 18 januari 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BV1192 en AbRS 17 maart 2010,ECLI:NL:RVS:2010:BL7775. Sinds de uitspraken Heerde en Tynaarlo beide d.d. 15 januari 2003 dient de waarde van het object dient getaxeerd te worden per de datum onmiddellijk voorafgaand aan het rechtskracht verkrijgen van de planologische maatregel die de schade veroorzaakt en per de datum van het rechtskracht verkrijgen van de planologische maatregel.

De waarde van een onroerende zaak vóór en na de planologische wijziging kan geschieden op basis van de vergelijkingsmethode, doch ook andere methoden zijn niet uitgesloten.

Jurisprudentie