Uit de jurisprudentie van de Afdeling volgt dat in beginsel alleen duurzame vermogensschade voor vergoeding in aanmerking komt en tijdelijke niet. Uit onder andere AbRS 6 juni 2007, ECLI:NL:RVS:2007:BA6794, volgt, dat bij schade tengevolge van een krachtens artikel 17 van de WRO verleende vrijstelling, schade van tijdelijke aard, er onder omstandigheden aanleiding kan zijn schade bestaande uit een tijdelijk verlies van woongenot te vergoeden, indien de aard, de ernst en de duur van dat verlies daartoe aanleiding geven. Aangenomen mag worden dat een en ander ook geldt onder het huidige recht. Zie bijvoorbeeld ook AbRS 16 augustus 2006, ECLI:NL:RVS:2006:AY6335. Zie ook AbRS 23 mei 2005, ECLI:NL:RVS:2005:AT1990. Voor inkomensschade geldt dat deze zowel tijdelijk dan wel structureel van aard kan. Ingeval van tijdelijke inkomensschade wordt veelal bepaald dat deze tot het normale bedrijfsrisico behoort. Onderzocht dient derhalve te worden of de tijdelijke inkomensschade het normaal maatschappelijk risico te boven gaat. Inkomensschade als gevolg van een exploitatie die op het moment van de peildatum nog niet is aangevangen, komt niet voor vergoeding op grond van art. 6.1 Wro in aanmerking. Zie onder andere AbRS 15 februari 2006, ECLI:NL:RVS:2006:AV:1760 en AbRS 16 maart 2005, ECLI:NL:RVS:2005:AT0554.