Bij de planologische vergelijking dient rekening te worden gehouden met bebouwings- en/of gebruiksmogelijkheden op tussenliggende bestemmingen. Zo kunnen bebouwingsmogelijkheden op tussenliggende bestemmingen tot gevolg hebben, dat de visuele relatie met het gebied waarop de planologische wijziging heeft plaatsgevonden vanaf het perceel van een aanvrager geheel of deels wordt doorbroken, waardoor de invloed van de planologische wijziging op zijn of haar woongenot er niet of slechts in beperkte mate is. Ook gebruiksmogelijkheden op tussenliggende gronden kunnen als een planologische buffer werken en de invloed van de planologische wijziging beperken of teniet doen. Zie voor jurisprudentie ook onder de trefwoorden: Maximale invulling oude planologische regime en maximale invulling nieuwe planologische regime.