Tussenuitspraak (gebondenheid aan)

De Afdeling bestuursrechtspraak heeft – in navolging van een eerdere uitspraak waarin een vergelijkbare overweging aan dit onderwerp is gewijd (24 augustus 2011, LJN: BR5704, r.o. 2.3.1) – in de uitspraak van 15 augustus 2012, ECLI:NL:RVS:2012: BX4694 in r.o. 2.2 de navolgende overweging gegeven over een eigen tussenuitspraak, die kennelijk bedoeld is als nieuwe standaardoverweging:

“De Afdeling kan behoudens zeer uitzonderlijke gevallen niet terugkomen op een in de tussenuitspraak gegeven oordeel. Van een zeer uitzonderlijk geval is hier geen sprake, zodat van het daarin gegeven oordeel wordt uitgegaan.”

De Afdeling ziet dus wel speelruimte maar is bepaald niet ruimhartig. Er dient sprake te zijn van een zeer uitzonderlijk geval. Wat zou daaronder kunnen worden verstaan? Uit de uitspraak blijkt dat een onjuiste juridische beoordeling niet een zeer uitzonderlijk geval betreft.

Zie ook: AbRS 7 mei 2014, ECLI:NL:RVS:2014:1615.

Jurisprudentie