Windturbines kunnen van invloed zijn op het woongenot dat aan een schadegevoelige onroerende zaak wordt verleend. Voor zover deze aantasting van het woongenot leidt tot een waardevermindering van de onroerende zaak komt deze waardevermindering onder aftrek van het normale maatschappelijke risico in beginsel voor vergoeding in aanmerking. De volgende factoren kunnen van invloed zijn op het woongenot dat aan een woning wordt ontleend. Het betreft het visuele aspect, de akoestiek en slagschaduw.
In de eerste plaats het visuele aspect, in de tweede plaats gaat het om akoestische aspecten en in de derde plaats betreft het de factor slagschaduw.
Visuele aspecten (uitzicht en de kwaliteit van het uitzicht).
De windturbines worden veelal uitgerust met een witte mast. De molens worden daarnaast veelal uitgevoerd als driewieksmolen. Deze molens geven een rustiger draaibeeld dan een windturbine met twee wieken. Bij het visuele aspect spelen uiteraard de afstand tot de windturbines, de situering en het aantal ten opzichte van omliggende woningen een rol. Naar mate een windturbine meer manifest vanuit een nabijgelegen schadegevoelig object (woning) waarneembaar is zal de invloed op het woongenot toenemen. Voorts is de al reeds bestaande ruimtelijke omgeving een bepalende factor. Ook de mast- en tiphoogte zijn relevante omstandigheden.
Akoestiek.
In beginsel geldt dat eerst een toename van 3 dB een voor het menselijk oor waarneembare toename is. Voorts dient in acht te worden genomen dat de omstandigheid dat aan de wettelijke geluidsnormen wordt voldaan niet met zich meebrengt, dat qua geluid geen planologische verslechtering is opgetreden.
Uit de uitspraak rechtbank Gelderland d.d. 2 februari 2018, ECLI:NL:RBGEL:2018:467 blijkt dat alleen als de toename van het achtergrondgeluid ten minste 5 dB bedraagt er sprake is van planologisch nadeel Dat omdat eerst vanaf die waarde kan worden gesproken van een duidelijke waarneembaar effect.
Slagschaduw.
Als de zon op de draaiende rotorbladen van de windturbines valt treedt een bewegende schaduw aan de andere zijde van de turbine op. Het schaduweffect kent 2 componenten. In de eerste plaats de wisselfrequentie en in de tweede plaats de duur van de optredende slagschaduw. Op een afstand van twaalf maal of meer van de rotordiameter, in casu 12 x 117 = 1404 meter, wordt slagschaduwhinder niet meer als hinderlijk beoordeeld. Ten behoeve van het voorkomen of beperken van slagschaduw en lichtschittering kunnen windturbines worden voorzien van een automatische stilstandvoorziening die de windturbine afschakelt indien slagschaduw optreedt ter plaatse van gevoelige objecten voor zover de afstand tussen de windturbine en de geluidgevoelige objecten minder dan 12 maal de rotordiameter bedraagt en gemiddeld meer dan 17 dagen per jaar gedurende meer dan 20 minuten per dag slagschaduw kan optreden en voor zover zich in de door de slagschaduw getroffen uitwendige scheidingsconstructie van slagschaduwgevoelige gebouwen ramen bevinden.
Situeringswaarde.
Als gevolg van de komst van windturbines kan de situeringswaarde van een onroerende zaak worden aangetast vanwege de aantasting van de kwaliteit van de woonomgeving.
Gezondheidseffecten
Zoals de Afdeling heeft overwogen in de uitspraken van 27 mei 2015 (ECLI:NL:RVS:2015:1621) en 26 juli 2017 (ECLI:NL:RVS:2017:2025) bestaat op dit moment geen betrouwbaar bewijs dat laagfrequent geluid door windmolens leidt tot gezondheidsklachten. De mogelijke vrees voor gezondheidseffecten vormt op dit moment dan ook geen objectief te verwachten overlast, en kan daarom niet leiden tot planologisch nadeel.
Piekgeluiden spelen in het kader van de mate waarin planologisch nadeel optreedt geen (afzonderlijke) rol. AbRS 12 februari 2020, ECLI:NL:RVS:2020:437